جمعه ای باز رسید ...


چقدر انتظار کشیدیم ؟؟  کم ...؟  زیاد ... ؟ یا اصلا یاد اماممون نبودیم ...؟


یادمان باشد بهترین اعمال انتظار فرج است ...
خوشا به حالت ای دوست ... 

 

 

         


 

نامه ای به امام زمان ارواحنافداه


آیا تا به حال شده كه در جمعی باشید ولی خود را تنها احساس كنید؟ گویی هیچ كس در كنارت نیست. برای من این مسئله خیلی پیش آمده بارها پیش آمده تمام افرادیكه به آنها دلبستگی دارم در كنارم بوده اند ولی هیچ چیز خوشحالم نمی كرد. دنبال كسی می گشتم ولی هر چه جستجو می كردم نمی یافتم وبه این فرمایش مولایم می رسیدم كه فرموده اند: من تنهایم. من غریبم.
جداً در بین این همه جمعیت در بین شیعیان حتّی در بین افرادیكی خود را محب امام زمان معرفی می كنند آقا بفرمایند:من تنهایم؟
ای به فدای تنهائیت آقای من قربان غریبی ات مولای من.
ما همیشه میگوئیم آقا امام حسین (علیه السلام) مظلوم هستند. اما فكر كرده اید كه آقا امام زمان مظلومتر هستند چرا كه امام حسین علیه السلام 72 یار با وفا داشتند . حضرت زینب را داشتند خواهری دلسوز . اما در زمان ما مردم هنوز آن امادگی را پیدا نكرده اند كه بتوانند امام زمانشان را یاری كنند و به امامشان وفادار باشند. در روز عاشورا مردم آن جور عزاداری می كنند و مانند فرزند پدر از دست داده اشك می ریزند اما در نیمه شعبان به بهانه جشن وشادی اما در غفلت از حقیقت یاری از این حرفها بیشتر دلم می گیرد. خدای من تا كی؟ واقعا چه صبری حضرت دارند؟
بیرون از خانه كه میروم از وضع رقت بار جامعه دلم می گیرد واشكم می ریزد و باز به خانه پناه می آورم . طاقت دیدن این صحنه ها را ندارم به خود می گویم بمیرم برای دل حضرت كه ناظر به اعمال و رفتار ما هستند. آنان كه خوابشان به مرگ منتهی شده یك جور ومن كه ادعای دوست داشتن حضرت را دارم هم یكجور . چه تحملی؟ همه را می بینند. غصه می خورند. اما واقعا چه كسی است كه تمام لحظات به یاد حضرت باشد واین یاد باعث ساخته شدن او بشود. البته افرادی اینگونه هستند ولی انگشت شمار.
یكی از دوستانم می گفت كه فردی حضرت را در خواب دیده آقا فرموده اند برای من مثل قوم آل داود دعا كنید . بمیرم كه حضرت پیغام می فرستند كو گوش شنوا؟ همه غرق در دنیای خود شده اند فقط خود را مقید كرده اند كه حتما سفره هفت سین شان را بیندازند مبادا كسری داشته باشند وروز سیزده را حتما بیرون روند مبادا كه آن سال برایشان نحس شود.
دلم می خواهد در بین مردم بروم و فریا د بزنم: شما كه اینقدر به این چیزهای بی ارزش اهمیت می دهید چه اندازه مواظب هستید كه دل آن محبوب را نرنجانید؟ و بر خلاف رضایتش قدمی بر ندارید؟ مگر نه این است كه مرگ سراغ همه مان می آٍید . آیا نمی خواهید لحظه مرگ شب اول قبر كه شاید همین امشب باشد بر بالین تان بیاید وحالتان را بپرسد ؟ پس چرا شما حالش را نمی پرسید ؟مگر نمی خواهید در خانه تنها و نا مانوس و پر وحشت قبر لطف وعنایتش شامل حالتان شود واز وحشت قبر بكاهد ؟ پس چرا با او انس نمی گیرید و به بهانه انس با طبیعت باعث رنجش آن عزیز می شوید؟
مگر می شود كسی پیوسته به یاد او باشد در فراقش اشك بریزد برای ظهورش دعا كند ولی آن
حضرت او را از یاد ببرد ؟
مگر كسی می شود كه مهدی موعود به فریادهای مشتا قانه منتظرانش پاسخ نگوید؟
نه هرگز آقا چشمه احسان و لطف است. او ارباب مولا وآقاست . او بسیار مهربان است. حتّی مهربانتر از پدر به فرزندش .

این غم عشق تو بی تاب و توانم كرده شعله بر جانم و رسوای زمانم كرده
درد دوری تو مولا به خدا پنجه بر قلبم وآن سر نهانم كرده
شوق دیدار تو ای حجت حق بیزار از این دار جهانم كرده

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 4 دی 1390    | توسط: مهران محمدی    |    | نظرات()